Ռաքէլ Տինքի դէմ սպառնալիքներ հնչեցուցած անձը գործած է Ատրպէյճանցիի մը ազդեցութեան տակ... «Հիւանդանոցներուն մէջ արդէն տեղերը կը սպառին» Վարչապետը կը շարունակէ ահազանգելազ... «Քորոնա»ն կը նահանջէ Սպանիոյ մէջ... Քաղցրիկ Պուրճ-Համմուտ. Առաջին Դպրոցս...
Ան ընկեր էր, եղբայր էր բոլորին, միայն բժիշկ չէր. Պէյրութի մէջ հողին յանձնուեցաւ Տօքթ. Կարօ Մահսէրէճեանը
Ան  ընկեր էր, եղբայր էր  բոլորին, միայն բժիշկ չէր. Պէյրութի մէջ հողին  յանձնուեցաւ  Տօքթ. Կարօ  Մահսէրէճեանը
08 Մարտ 2020 , 20:08

Բօթը  կու գար  Պէյրութէն։

Բժ.   Կարօ   Մահսէրէճեանը     յաւերժին  համար կը փակէր իր աչքերը եւ կը հեռանար իր  մեծ ու փոքր  ընտանիքներէն։

 Պէյրութը,   ի դէպ,  հայ        բարձրորակ եւ ճարտար    բժիշկներու բոյն էր։  Պէյրութի  բոլոր   մեծամեծներու   ընտանիքները,   քաղաքական ընտրանիի    անդամներն ու վերնախաւը    միշտ ալ    նախընտրած էին իրենց առողջութիւնը, կամ  զաւակներուն ու մերձաւորներուն  առողջութիւնը վստահիլ  լիբանանահայ   բժիշկներուն։

Իսկ  այդ   բժիշկներուն կարեւոր  մէկ մասը  իր ուսումը  ստացած էր  Խորհրդային Հայաստանի    ԲՈՒՀ-երուն  մէջ։

Չեմ գիտեր,  թէ  այդ օրերուն  քանի   բժշկական     հիմնարկ   կը գործէր Երեւանի մէջ,  սակայն կը կարծեմ, թէ բժ.  Կարօն ալ  Երեւանի  մայր  ԲՈՒՀ-էն   շրջանաւարտ   եղած   էր ու  վերադարձած  Պէյրութ։

 

Անոր  մասին  առաջին անգամ լսեցի  մօրաքրոջս   բերնէն։

 –Լաւ  բժիշկ է, լաւ մարդ մըն է, ամէն ինչի  մէջ կարող  է եւ ամէն    ցաւի  դարման  ունի,– կ՚ըսէր մօրաքս,  որ     կերպով մըն ալ  մեր  ընտանիքի   առողջապահական  «վերակացու»-ն էր։

Գիտէր,  թէ  ո՛ր պարագային ո՛ւր պէտք է դիմել,   ո՛ր բժիշկին երթալ  եւ    մանաւանդ ո՛ր   հիւանդանոցը  կամ  դարմանատունը  յաճախել  լիարժէք    ու նաեւ  մատչելի  բուժում ստանալու  համար։

Բժ.  Կարոյին   պարագան  քիչ մը կը տարբերէր մօրաքրոջս    կազմած  ցուցակին  մէջ,  եւ ան կը հանդիսանար  այդ  ցուցակի անմրցելի  առաջատարը։

Ու այդպէս,    առիթով մը,   ուսերու  ծանր  ցաւեր կ՚ունենայի ու   այցելութեան կ՚երթայի  բժիշկին:

Կը ծանօթանայինք,  արագ մը Հայաստանի մասին   նիւթ կը բացուէր,  ու   ինք     պէտք  եղած    բոլոր  քայլերը   կ՚առնէր      զիս բուժելու համար։

Կը  նկատէի, որ ամէն անգամ, որ Հայաստանի նիւթը   բացուէր, անոր աչքերը կը փայլէին, եռանդ մը կու գար   ու աւարտին ալ  ամուր մը ձեռքս սեղմելէ ետք  (պինդ  ձեռք ունէր,  հիմա   այս պահուն, երբ   իր յիշատակը կ՚ոգեկոչեմ,  կը յիշեմ    անոր թաթի ուժգնութիւնը), երեւի  բոլոր  լաւ բժիշկները   ցաւցնող- բուժող  թաթ մը  պէտք է ունենան։

Ամէն  պարագայի  ձեռնուելէն  ետք   դեղագիր մը  կու տար,   ականջիս  բաներ մը կը փսփսար, ամէն գնով   մերժելով  դրամ  տալու   տեղին առաջարկս։

Շատ կը խնդրէի,  սակայն  ի զուր։   Բժիշկը  կը մնար անդրդուելի  ու զիս   ալ ճամբու կը դնէր:

Տարիներ անց   կ՚իմանայի, որ  բժիշկը  անհանգիստ է։   Պէյրութի  «Արարատ»  օրաթերթը  պատեհութիւնը   կը գտնէր  պատուելու զինք,   ու տեղի կ՚ունենար   պատշաճ    միջոցառում մը, ձեւով  մը   շնորհակալութիւն եւ երախտագիտութիւն յայտնելու երկար տարիներ    պէյրութահայութեան   համար     նուիրումով ծառայած եւ   հարիւրաւոր մարդիկ  բժշկած    հայ եւ   տեղացի հիւանդներու։

Լաւ  ըրած էին, մտածած էին այդ մասին,  մէկու մը մասին, որուն ծառայութիւնը եւ բարի անունը  չէր  մնացած  միայն  Հաճըն  թաղամասի եւ     շրջակայից թաղերու   մարդոց սրտերուն մէջ,  այլ կտրած էր  բոլոր  սահմանները,  յայտնի եւ անյայտ  կարմիր  գիծերը եւ թափանցած էր ամէն տեղ։

Ի դէպ,    մեզի՝   պուրճհամուտցիներուս համար  ալ  քիչ մը  «մարսելի»   երեւոյթ չէր, որ «կամուրջը կտրէինք»   ու   երթայինք  կամուրջէն անդին  բուժում ստանալու:

Պէյրութ  ծնածները,   Պէյրութը ներսէն  իմացողները  շատ լաւ պիտի հասկնան իմ ակնարկներս, որ այսօր    բարեբախտաբար   գոյութիւն  չունին,  եւ     Պէյրութի  հայկական  համայնքը բոլոր  առումներով ալ կ՚ապրի ու կը վարէ   համերաշխ ու  միասնութեամբ համեմուած  կեանք մը,  հակառակ  անոր,  հայկական    համեմատաբար   առողջ  վիճակէն անդին, Լիբանանի  մէջ     ամէն  ինչ  ենթակայ  է     փլուզման,  անկումի  եւ     երկիրն ամբողջութեամբ  մատնուած է տնտեսական-ընկերային,  սակայն ինչ-որ տեղ  նաեւ   քաղաքական  մեծ  տագնապի մը։

Շատ   պատումներ չեմ  լսած   բժ.  Կարոյին մասին, սակայն  բոլոր անոնք, որ   ճանչցած են զինք, տակաւին  այն   օրերէն, լաւապէս   կը   գիտակցին, որ   ոչ միայն  լաւ բժիշկ  մըն էր, որ մեզմէ հեռացաւ, այլ  նաեւ ազնուագոյն, ազգասէր եւ նուիրեալ   հայ մը։

Տակաւին  օրեր առաջ, երբ  անոր  մահուան  բօթը  Երեւան կը հասնէր, իր   ծանօթներէն մին էր, որ կը պատմէր, թէ   բժ. Կարօն ի՛նչ նուիրուածութեամբ  եւ ի՛նչ մեծ ոգիով,  ծով համբերութեամբ  ու գորովագութ     եւ ամուր ձեռքերով  կը բուժէր  Լիբանանի  քաղաքացիական պատերազմի     տարբեր   փուլերուն ընթացքին վիրաւոր հայորդիներն ու  արաբ  հարեւանները։

Պատերազմ էր  Պէյրութի մէջ,  պատերազմ   էր ու տարաժամ, իսկ բժիշկը, որ  որպէս շրջանաւարտ     Երեւանէն   Պէյրութ նոր կը հասնէր,  կ՚անցնէր գործի ...։

Կարծես   նախատեսուած էր, ի վերուստ ալ ընդգծուած էր, որ   իր  նման  բժիշկները  հասնէին մեր ժողովուրդի  մեծ   կարիքներուն։

Մէկդի դնելով ամէն տեսակի խտրութիւն, մէկդի դնելով ամէն  տեսակի    գաղափար ու նախասիրութիւն,  ան իր  սպիտակ  ձեռնոցներով   կը բուժէր,  կը բժշկէր   մեր համայնքի անդամներէն  շատ  շատեր։

Բարի  ճանապարհ,   բժի՛շկ,  քու   յիշատակդ մեր հոգիներուն մէջ է։

                                                                                                           Սագօ  Արեան

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture