Գիւմրին արժանի է մեր բոլորի հոգատարութեան. Լիբանանահայ Զարեհ Եահնէեան (Լուսանկար)... ՕԵԿ-ի նախագահ Արթուր Պաղատասարեան հրաժարական տուաւ. Կուսակցութիւնը ունի նոր առաջնորդ՝ Յովհաննէս Յովհաննիսեանը... Մաքրոն յարգած է Սթրազպուրկի զոհերուն յիշատակը... Հայաստանի մօտ Միացեալ Նահանգներու դեսպանը Հայոց Ցեղասպանութիւնը պէտք է կոչէ «Ցեղասպանութիւն»...
Հալէպը մեզի համար յուշ դարձաւ. Երեւան հաստատուած հալէպահայ գործարարուհի
Հալէպը մեզի համար յուշ դարձաւ. Երեւան հաստատուած հալէպահայ գործարարուհի
24 Փետրուար 2018 , 00:55

Շուրջ երկու տարի առաջ Հայաստան մշտական հաստատուած հալէպահայ Ղազարեան ընտանիքի հայրը՝ Հայկ Ղազարեան,  «Արեւելք»ին  տուած  հարցազրոյցի  ընթացքին ըսած էր, որ Հալէպի մէջ հագուստի ձեւաւորման եւ արտադրման    ընտանեկան   իրենց  «պիզնըս»ը Հայաստանի մէջ շարունակելու մտադրութիւն ունի:

 

Երէկ՝ 22 փետրուարին,  Ղազարեանները   նշած  են     Երեւանի  մէջ հիմնադրուած  իրենց   գործատան  առաջին  տարեդարձը: Այս առթիւ «Արեւելք»  զրոյց մը ունեցաւ ընտանիքի մօր՝  Նուարդ Ղազարեանի հետ:

 

 

-Կը շնորհաւորենք Հայաստանի մէջ վերածնուած ձեր ընտանեկան պիզնեսի միամեակը:  Հալէպի մէջ քանի՞ տարուան փորձ ունէիք այս ոլորտին մէջ, ինչպէ՞ս եղան ձեր առաջին քայլերը Երեւանի մէջ, ի՞նչ դժուարութիւններ կային, ինչպիսի՞ փորձառութիւն ձեռք ձգեցիք:

 
-Շնորհակալութիւն բարեմաղթանքին համար: Մենք կարի, հագուստի ձեւաորման եւ արտադրութեան ոլորտի մէջ արդէն 25-26 տարուան վաստակ ունինք: Հալէպ կարի աշխատանոց ունէինք: Երբ վերջին տարիներուն Հայաստան տեղափոխուեցանք, ուզեցինք հոս ալ նոյն մեր մասնագիտութեան ուղղութեամբ աշխատաք սկսիլ եւ բացինք այս կարի աշխատանոցը, որուն, ինչպէս ըսիք, առաջին ամեակը նոր բոլորուեցաւ: Դժուարութիւններ անշուշտ  կային, որեւէ գործի պարագային, երբ նոր պիտի սկսիս, դժուարութիւններ պիտի ըլլան, մանաւանդ երբ նոր, օտար միջավայրի մէջ ես, երկրի օրէնքներուն անծանօթ, շուկայի հնարաւորութիւններու մասին՝ անտեղեակ: Սակայն այդ դժուարութիւնները փորձեցինք միշտ դրական մօտեցումով եւ աշխատասիրութեամբ յաղթահարել, կամաց-կամաց ծանօթացանք Հայաստանի օրէնքներուն, մեր հնարաւորութիւններուն եւ այսպիսով կը ջանանք առաջ երթալ:

 

-Կա՞ն դժուարութիւններ, որոնք տակաւին պէտք է յաղթահարէք:

 

-Դժուարութիւններ չեմ ուզեր ըսել, բայց նկատի ունենալով որ մենք Հայաստանի մէջ դեռ հիմնական առաջին քայլը միայն կատարած ենք՝ գործի հիմքը դրած եւ ընթացք տուած ենք,  բնականաբար յաջորդ հանգրուանին պիտի սկսինք այն զարգացնելու ուղղութեամբ աշխատիլ:

 

-Ինչպէս կը նկատենք՝ ձեր  աշխատողներու մեծ մասը հայաստանցիներ են, այդ առումով իրար հասկնալու դժուարութիւններ ունեցա՞ք, կամ տակաւին ունի՞ք:

 

-Առաջին օրէն հայաստանցիներ դիմեցին: Շիտակը այդ առումով շատ հաճելի մթնոլորտ կը տիրէ մեր աշխատանոցէն ներս, կարծես երկու մշակոյթներու խառնարան մը ըլլայ, իրարմէ շատ բան կը սորվինք, մենք իրենցմէ հայաստանեան կենցաղային օրէնքներ կը սորվինք, իրենք ալ մեզմէ  գործի հանդէպ նոր մօտեցումի ձեւ, գործատէր-աշխատաւոր հաւասարէ հաւասար աշխատիլ կը տեսնեն, մեր ճաշատեսակներուն կը ծանօթանան, այսպէս երբեմն իրար սխալ հասկնալով, թիւրիմացութիւններով ծիծաղելի իրավիճակներ կը ստեղծուին եւ աւելի հաճելի կը դառնայ աշխատանքային մթնոլորտը: Արդէն աշխատանքային մեր առօրեան միասին անցնելով, մէկ ընտանիքի նման դարձած ենք:

 

-Հայաստանեան շուկային պահանջարկը վստահաբար տարբեր է սուրիականէն: Այդ առումով ձեր գործի մէջ փոփոխութիւններ մտցուցա՞ծ էք, թէ՞  նոյն Հալէպի ձեր ոճով կ'աշխատիք այստեղ: Կամ նկատելի՞ է պահանջարկի սուր տարբերութիւն: 


 

-Մեր ոճի մէջ, այո, հիմնական փոփոխութիւն մը մտցուցած ենք: Հալէպ մենք աւելի գիշերային տօնական հագուստներ կը կարէինք, իսկ այստեղ սփորթային կտորներ կը պատրաստենք: Բայց այդ մէկը չի նշանակեր, թէ Հայաստանի մէջ տօնական հագուստներու պահանջարկ չկայ, կամ տարբեր է, պարզապէս սփորթայինով սկսիլը աւելի դիւրին եւ արագ էր մեզի համար, արդէն ափորթային ոճի պատուիրատունէր ունէինք: Յետագային կ'երեւի այլ ոճեր եւս կը մտցնենք, որովհետեւ մեր մասնագիտութիւնն է այդ մէկը:

 

-Սուրիոյ մէջ ձեր այս աշխատանքը դադրեցուցած էք, ի՞նչ վիճակի մէջ կը գտնուի Հալէպի ձեր աշխատանոցը: Պայմաններու բարելաւումէն ետք երբեւէ մտածեցի՞ք վերդառնալու եւ այնտեղ ձեր աշխատանոցը վերաբանալու մասին:

 

-Սուրիոյ մէջ աշխատանքը պատերազմական պայմաններու բերումով ինքնաբերաբար նախ կրճատուեցաւ, ետքը դադրեցաւ, մեր երկար տարիներու արաբ աշխատողները նոյնիսկ այսօր գաղթած են: Աշխատանոցի շրջանը անապահով էր, ելեկտրականութիւնը օրերով կ'անջատուէր, գործերը սառած էին, երկար ժամանակ համբերեցինք, բայց ետքը, երկու տարի առաջ որոշեցինք Հայաստան գալ, մանաւանդ որ մեր զաւակները այստեղ էին արդէն: Այսօր տղաքս իրնց ուսման կողքին, մեր հետ կ'աշխատին:

Հալէպ այցելելու մասին խօսք միշտ կ'ըլլայ, մանաւանդ որ այնտեղ դեռ հարազատներ ունինք, տուն, գործատեղի եւ այլն, բայց վերջնական վերադարձը քիչ մը դժուար է: Պիտի փորձենք մեր Հայաստանի մէջ սկսած գործին մէջ զօրանալ եւ առաջ նայիլ: Հալէպն ալ միշտ պիտի ապրի մեր մէջ, իր իւրայատուկ տեղը պիտի ունենայ մեր յուշերուն մէջ:

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture