Ռամատանեան մթնոլորտն ու ազատագրուած Դամասկոսը... ՀՀ Սփիւռքի փոխնախարար նշանակուած է հայրենադարձ Բաբգէն Տէր Գրիգորեանը... Նապիհ Պըրրի վեցերորդ անգամ խորհրդարանի նախագահ... Խաղաղ յեղափոխութեան ծնունդ նոր Հայաստանը...
Հոլանտա հասած սուրիահայերուն մեծ մասը համոզուած չէ իր առած քայլով. Նախկին հալէպահայ Պօղոս Թէքէեան
Հոլանտա հասած սուրիահայերուն մեծ մասը համոզուած չէ իր առած քայլով. Նախկին հալէպահայ Պօղոս Թէքէեան
18 Ապրիլ 2018 , 00:29

«Արեւելք»ի զրուցակիցն է նախկին հալէպահայ, երկար տարիներէ ի վեր Պելճիքա եւ Հոլանտա հաստատուած Պօղոս Թէքէեանը:


-Պրն. Թէքէեան , երկար ժամանակէ ի վեր կը բնակիք Պելճիքայի մէջ, պիտի ուզէինք իմանալ թէ ի՞նչ ոլորտի մէջ կը գործէք ներկայիս:

Երկար ժամանակ՝ 2006-2017 թուականներուն Հոլանտայի տարբեր քաղաքապետարաններու մէջ աշխատած եմ իբր խորհրդատու «policy maker», այսինքն  երբ  Հոլանտայի մայրաքաղաք Տէնհախէն օրէնքը կը հաստատուի եւ ընդհանուր քաղաքապետարաններուն կը բաժնուի, մենք այդ օրէնքի ռազմավարական քաղաքականութիւնը  «strategic policy» -ն  կը մշակենք, եւ  կը  հետապնդենք    անոնց աշխատանքի   գտնելու  հարցին լուծումը:

2015-2016-ին երբ զգացի, որ սուրիացիները բաւական լուրջ թիւ սկսան կազմել եւ անոնց բնակեցման լուրջ հարց կար, այդ ժամանակ սկսայ  2-3 շտապ կեդրոններու տնօրինութիւնը ընել եւ որոշեցի փախստականներու հարցերով զբաղող անձնական ընկերութիւն հիմնել:


-Սուրիոյ պատերազմի շղթայազերծումէն ի վեր մեծ թիւով սուրիահայեր որպէս փախստական եւրոպական տարբեր քաղաքներու մէջ հաստատուեցան, ի՞նչ կրնաք պատմել անոնց մասին:

Այո, բաւական սուրիահայեր եկան Հոլանտա, Պելճիքա, բայց  թիւը շատ անորոշ է,  կառավարական մարմիններ սուրիահայերու մասին  յստակ տուելաներ չեն տար  եւ ատոր  համար շատ դժուար է սուրիահայերու ճիշդ թիւը գիտնալ: Հայկական համայնքներու մօտ ալ  յստակ արձանագրութիւներ չեն եղած, թէ ովքեր մնացին ովքեր վերադարձան, բայց  շատ  կարեւոր է, որ  այդ գործը կազմակերպուի: Անշուշտ  սուրիահայ փախստականը ինքն ալ պէտք է քայլ առնէ եւ ուզէ համայնքին հետ կապի մէջ մտնել,  որպէսզի կարենանք օգտակար դառնալ, բայց շատեր կառավարութեան տուած օգնութիւններով բաւարարուած կը զգան եւ կարիք չեն զգար համայնքին դիմելու:

Իրավիճակին մասին եթէ խօսիմ, սուրիահայ գաղթականներէն շատեր դեռ անորոշ վիճակի մէջ են, համոզուած չեն եկած, իրենց մտքին մէջ դեռ Հալէպի կեանքն է, Հալէպի ջերմութիւնը կը փնտռեն, կ'ուզեն իրենց անձնական գործը ստեղծել, վաճառականութիւն ընել, հասարակ գործեր չեն ուզեր աշխատիլ, անոր համար ալ պետութեան կողմէ իրենց յատկացուցած թոշակով կը բաւարարուին: Օրինակ սուրիահայ արհեստաւոր վարպետը եթէ Հոլանատայէն վկայական չստանայ չի կրնար իր անձնական արհեստանոցը բանալ, հակառակ որ շատ աւելի լաւ մասնագէտ է քան հոլանտացի վկայեալ երիտասարդ արհեստաւորը:

Երիտասարդները բարեբախտաբար այդ հարցը չունին, անոնք բոլորն ալ լեզու սորվեցան, համալսարաններ ընդունուեցան եւ հանգիստ կրնան շարունակել իրենց կեանքը: Իմ յորդորս է Եւրոպա գտնուղ սուրիահայ փախստականներու,  որ  փորձեն միւս փախստական ժողովուրդներուն նման պետութեան տրամադրած թոշակին կառչած չմնալ, ջանք դնեն, գործերու մէջ մտնեն եւ ինքնաբաւ քաղաքացիներ դառնան, որովհետեւ Հոլանտայի մէջ արժանապատիւ ապրելու համար մէկ ձեւ կայ՝ աշխատիլ, որպէսզի բոլոր իրաւունքերը ունենաս եւ խեղճ վիճակի մէջ չյայտնուիս:

 


-Եւրոպայի համար կարեւոր եւ բաւական բարդ խնդիր էր սուրիացի փախստականներու հարցը, ի՞նչ վիճակի մէջ է այսօր անոնց ընդհանուր իրավիճակը, ի՞նչ պայմաններու տակ կ'ապրին:

Սուրիացի փախստականները Հոլանտայի մէջ «թագաւորական» կեանքով կ'ապրին,  Հոլանտայի կառավարութիւնը իրենց բոլոր քաղաքացիական իրաւունքները տուած է: Անոնք բոլորն ալ Եւրոպա հասած են ծրագրուած կերպով, բոլոր օրէնքներէն տեղեակ եւ կը փորձեն ոչ միայն օգտուիլ իրենց իրաւունքներէն, այլ օգտագործել այդ  օրէնքերը ի շահ իրենց: Օրինակ մը նշելու համար, ըսեմ, անոնք շատ լաւ գիտակցելով որ զաւակ մը Եւրոպա հասնելէն ետք կրնայ իր ծնողներն  ալ  իր մօտ բերել, նախ իրենց զաւակները կ'ուղարկեն, եւ ապա իրենք որպէս ծնողներ Հոլանտա կը  տեղափոխուին:Տակաւին չեմ  խօսիր այն պարագաներուն մասին, երբ  կարգ մը փախստականներ    «զատողութեան»   զոհ երթալու թեմայով   դատ  բացած են Հոլանտայի   կարգ մը  քաղաքացիներուն  դէմ:

Անշուշտ մէջերնին կան նաեւ  շնորհակալ, համեստ մարդիկ, որոնք կը փորձեն աշխատիլ, գործ հիմնել, բայց մեծամասնութիւնը փախստականի թոշակին վարժուելով, չուզեր գործի անցնիլ եւ այդ թոշակէն հրաժարիլ:

Հիմա Հոլանտայի մէջ այս բոլորին առաջքը առնելու համար, նոր օրինագիծեր կ'առաջադրուին, որպէսզի փախստականներուն թոշակ տալու փոխարէն աշխատանքով ապահովեն, որպէս ցանկացած փախստական կառավարութեան կողմէ տրամադրուած թոշակին չվստահի  եւ ինք ալ փորձէ ճիգեր գործադրել եւ աշխատանքի  անցնիլ:


-Ինչքանո՞վ վտանգուած կը տեսնէք Եւրոպայի ապագան, մանաւանդ որ յաճախ կը խօսուի, թէ սուրիցի եւ տարբեր երկիրներէ փախստականներ կրնան վտանգի տակ պահել Եւրոպան թէ իսլամացման, թէ մարդագրական առումով:

Իրականութեան եթէ նայինք Եւրոպայի իսլամացման վտանգը միշտ ալ  կայ  եւ շատ մեծ է, բայց այդ մէկը սուրիացի փախստականներուն հետ այնքան ալ կապ չունի: 2015-2016-ի տուեալներով  մօտ 800 հազար սուրիացի փախստական Գերմանիա հասան, 130 հազար՝ Հոլանատա, 68 հազար՝ Պելճիքա,  բայց անոնց մէջ ծայրայեղականներու քանակը շատ քիչ է, սուրիացի փախստականներու պահանջքը միայն հանգիստ ապահով կեանքն է: Սակայն այդ մէկը չի նշանակեր, որ սուրիացի փախստականներու գործօնը չի մեծցներ իսլամցման վտանգը, քանի որ յաճախ Եւրոպայի մէջ գործող մզկիթները կը փորձեն այդ սուրիացիներուն որոշ օգնութիւններ տրամադրելով իրենց մէջ ներգրաւել եւ այդ մզկիթները ինչպէս գիտենք, կը ֆինանսաւորուին Սէուտական Արաբիայէն, Քաթարէն եւ Միացեալ էմիրութիւններէն, որ ինչպէս բոլորիս յայտնի է, իրենց յստակ ուղղուածութիւնը ունին:

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture