«Քորոնա»ի Տագնապ. Թեհրանի մէջ զոհուած հայորդիներուն թիւը հասաւ 7-ի.Աղբիւր... Հայաստան. Կենսաթոշակները վճարուիլ պիտի սկսին 2 ապրիլէն սկսեալ... Իսրայէլի վարչապետի խորհրդականը՝ վարակակիր... Պսակաձեւ ժահրը մեր դռներո՛ւն է......
Ի պէտս զարգացելոց
Ի պէտս զարգացելոց
24 Փետրուար 2020 , 02:17

Հարցասէր  ու արթնամիտ ընթերցող մը կը գրէ՝ 

 

1.Մուսա լեռցի՞, թէ՞ մուսա լեռցի:.

Նմանապէս՝ Հարաւային քորէացի՞,  թէ՞ հարաւային քորէացի ։

Իմ ընտրանքս երկրորդն է։

***Մուսա լեռ  (անջատ)   –––   մուսալեռցի (միացած եւ մանրատառ)

    Նոյնհետայն՝ հարաւային քորէացի: Ուրեմն ընտրութիւնդ ճիշդ է:

 

2. Նոյնպէս՝ Հարաւային քորէակա՞ն, թէ՞ հարաւային քորէական։ 

***հարաւային քորէական

Բառս ածական է, եւ չի գլխագրուիր իբր այդ:

Անշուշտ եթէ նախադասութեան մը կամ խորագիրի մը առաջին բառն է, կը գլխագրուի որեւէ հասարակ բառի պէս:

 

3. Պատւո՞յ,  թէ՞ պատուոյ։

***Պատիւ-Պատուոյ, պատուոյն. հաշիւ-հաշուոյն

Ծանօթ.– Պատւոյն սխալ ձեւը կը կիրարկեն մինչեւ հիմա  հոյլ մը հայագէտներ, իմա՝  Պոլսոյ «Ակօս»-ի   խմբագիրները եւ Պարոյր Աղպաշեանը:

Նաեւ քանի մը  զառամախտաւորներ:

 

4. Երբ բառ մը երեք անգամ կրկնուի, գծիկով բաժնելու կանոնը կը կիրարկուի՞. օրինակ՝ «Զինք շատ-շատ-շատ կը սիրեմ», թէ՞ շատ-ին վրայ երկար պէտք է ըլլայ եւ առանց գծիկի։

***Իմ տպաւորութիւնս այն է, թէ  ասոնք գծիկով չեն միանար. այսպէս կը դատեմ իրենց արտասանութենէն, որ շատ աւելի համադասական բնոյթ ունի, ուստի պէտք է ստորակէտով տրոհել. «Շատ, շատ, շա՜տ կը սիրեմ». այս պարագային վերջինին վրայ երկար մը կը դնենք, ցոյց տալու համար այդ շատ-ին շարունակականութիւնը, ուժգնութիւնը, տարողութիւնը:

Այստեղ  իւրաքանչիւր շատ-էն ետք կ’առնենք աննշան դադար մը, որ յատուկ է համադասութեան: «Շատ, շատ  կը սիրեմ քեզ»...կը նկատե՞ս, որ միակտուր չարտասանեցի, այլ երկու շատ-երուն միջեւ աննշան դադար մը դրի: Հոս բառս մակբայ է եւ քանակութիւն ցոյց կու տայ:

Հանդիպած եմ նաեւ շատ-շատ գրողներու, որոնք անպայման ըրածնուն գիտակից չեն, ինչպէս  ուրիշ արեւմտահայեր, որոնք կը գրեն...առանց գիտնալու, թէ ի՛նչ կը գրեն:

Իմ գիտցածովս՝ այս գրութիւնը իրեն յատուկ  արտասանութեամբ, որ այլեւս համադասական չէ, քանի  զոյգ բառերը շատ սերտութեամբ ու առանց դադարի կ’արտասանուին (ինչպէս կ’արտասանենք՝ երկար-բարակ, ուշ-ուշ, ամառ-ձմեռ, առտու-իրիկուն, մէն-մինակ...) այլեւս վերի շատ քանակական մակբայը չէ, այլ վերածուած է դարձուածքի մը, որ այլեւս քանակութիւն ցոյց  չի  տար, այլ արհամարհանք, թերգնահատում.. օրինակ՝  «Շատ-շատ տունս ձեռքէս պիտի առնեն», «Շատ-շատ դրամս կորսուած պիտի  ըլլայ, իսկ կեանքս ազատած պիտի ըլլամ» եւ այլն: Կը նկատե՞ս, այս կիրարկութեանց մէջ հոգեկան վերաբերում մը կ’արտայայտէ շատ-շատ կրկնաւոր բարդութիւնը, զայն արտասանողին արհամարհանքը դրամի եւ տունի կորուստին հանդէպ:

Իսկ այս իմաստով կիրարկութիւնը չի կրնար եռանդամ գրուիլ, այսինքն՝ շատ-շատ-շատ: Այլապէս կը վերածուի հրէշային կառոյցի մը:

Շատ-շատ բառաձեւն ու արտասանութիւնը կայուն են:

 

Արմենակ Եղիայեան

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture