Լիբանանում Հայաստանի դեսպանատունը հերքում է ՀՀ քաղաքացիներին առնչվող կեղծ լուրը... Նիկոլ Փաշինյանն ու Աննա Հակոբյանը մեկնում են Ֆրանսիա... ԱՄՆ-ն չի մասնակցի թուրքական ռազմական օպերացիային Սիրիայում... Քիմ Քարդաշյանի նախնիները՝ Արդահանի գավառից, որ փրկվել են Ցեղասպանությունից. Լուսանկար...
«Մեր կյանքը դժվար է, ամեն քայլափոխի նահատակ տղայիս պատկերն եմ տեսնում... » հալեպահայ Անի Ելանքյոզյան
«Մեր կյանքը դժվար է, ամեն քայլափոխի նահատակ տղայիս պատկերն եմ տեսնում... » հալեպահայ Անի Ելանքյոզյան
08 October 2019 , 19:52

«Արևելք»-ի հարցերին պատասխանել է հալեպահայ Անի Ելանքյոզյանը. նա Դեյր Զորում նահատակված սիրիական բանակի զինվոր Ջորջ Ասսալայի մայրն է:

 

-       Տիկին Անի, ինչպե՞ս է այժմ վիճակը Հալեպում, ի՞նչ դժվարություններ, հարցեր, խնդիրներ ունի ժողովուրդը:

 

-       Հալեպի վիճակը բավականին լավ է, բայց մենք, որ զավակ ենք կորցրել, դժվարությամբ ենք դիմանում այս վիճակին: Երբ փողոց եմ դուրս գալիս, տղայիս` նահատակ Ջորջի պատկերն եմ տեսնում, թաղամասի ամեն անկյունում իր հիշատակները կան, շատ դժվար է, չեմ կարող բացատրել: Մենք միշտ հույսով էինք ապրում, որ մեր զավակը կվերադառնա, բայց... ինչ ասենք, այսպես է զինվորությունը:

 

 

-       Ձեզ համար մեծ վերք եղան Հալեպի դեպքերը, պատերազմը, զավակ կորցնելը... ի՞նչ պայմաններում զոհվեց Ձեր որդին, որտե՞ղ զոհվեց և ինչպե՞ս լսեցիք այդ չարագուշակ լուրը:

 

-       Տղաս`Ջորջը, երեք տարի և  երեք ամիս առաջ զոհվեց` Դեյր Զորի Ջաբալ Սարդե շրջանում: Նա Սիրիայի բանակի զինվոր էր և  6 տարի էր արդեն, որ իր զինվորական ծառայությունն էր իրականացում: Մեզ պատմեցին, թե այն դասակը, որտեղ ծառայում էր մեր որդին, առավոտյան ժամը 08:30-ին զինվորական առաքելությամբ այլ շրջան էր գնացել, ահաբեկիչները հարձակում էին գործել իրենց վրա, նա թնդանոթի վրա էր, այսինքն, երբ հարձակվել են, նա պատերազմել է  ահաբեկիչների դեմ և առավոտյան ժամը 09:00-ին զոհվել: Մահվան վայրը Դեյր Զորի Ջաբալ Սարդե շրջանն է:

Զավակիս կորցրի 2016-ի հունիսի 4-ին: Լուրը մենք ստացանք շաբաթ օրը, գիշերվա ժամը 10:30-ին և այդպիսի լուր ստանալը դժվար էր, շատ դժվար...

 

 

-       Այսքան պատերազմից հետո, այսքան ավերածություններից հետո, մտածու՞մ եք Սիրիայից հեռանալ և ուրիշ երկիր գնալ, թե՞ Ձեզ համար Սիրիայում մնալը վերջնական որոշում է:

 

-       Ես երկու զավակ ունեի` Էնթոնին և Ջորջը: Մեծ զավակս 10 տարի արտասահմանում էր, նոր է եկել, միացել մեզ:

Ջորջի մահվանից հետո, այո, մեր վիճակը շատ դժվարացավ: Բայց մեծ զավակս եկավ և համոզեց, որ հայրենիք տեղափոխվենք և որոշեցինք Հայաստան գնալ: Այստեղ դժվար է ապրելը` բոլոր առումներով, ցավը մեծ է, վերքը` անբուժելի, կյանքը` դժվար:

Մոտ օրերս պետք է Հայաստան գնանք, չգիտենք՝ այնտեղ ինչպես պետք է դասավորվի մեր կյանքը, բայց մեր հայրենքին է:

 

 

-       Հիմա, որ ետ եք նայում անցյալին, ի՞նչ եք մտածում որպես Մայր: Ի վերջո, Ձեր զավակը կռվեց ահաբեկիչների դեմ, որպես հայ մայր՝ ի՞նչ պատգամ ունեք, ի՞նչ զգացումներ ունեք այդ դեպքից հետո:

 

-       Ես զավակ կորցրած մայր եմ, ճիշտ է, նահատակի մայր եմ, բայց վերքը շատ խորն է, սփոփելը` դժվար: Ես դեռ նոր եմ սկսում համոզվել, որ որդիս այլևս չպիտի գա...: Որպես նահատակի ծնողներ, մենք հպարտ ենք իրենով: Նա ահաբեկիչների դեմ կռվելով է նահատակվել, թնդանոթի վրա: Հերոս կորցրինք, բայց ինքը միշտ կապրի մեր սրտերում:

 

 

-       Հայությունն արդյոք ապա ունի՞ Սիրիայում, որևէ կերպ մտահո՞գ եք Սիրիայի հայության  ապագայով, մտավախություններ ունե՞ք:

 

-       Այսօր Սիրիայում հայության թիվը նվազել է և կյանքն առաջվա նման չէ: Կյանքը դժվարացավ: Իսկ ինչ վերաբերում է ապագային, ապա այդ մասով հստակ պատասխան չունեմ, միայն գիտեմ, որ յուրաքանչյուրն իր պայմաններով է շարժվում: Այլ խոսքով՝ նրանք, ովքեր կարողանում են, մեկնում են այստեղից, իսկ նրանք, որ որոշակի պայմանների բերումով ստիպված են այստեղ ապրել, իրենց կյանքը շարունակում են Սիրիայում:

 

Լրահոս
Ամենաընթերցվածը
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture