Lepoint. Կորոնավիրուսից մահացել է ֆրանսահայ նշանավոր քաղաքական գործիչ Պատրիկ Դևեջյանը... Հայաստանում կորոնավիրուսի դեպքերի թիվն ավելացել է 50-ով... Իրանում կորոնայի դեմ պայքարում վարակված և մահացած բժիշկները համարվելու են նահատակներ... Երուանդ Լալայեան. Հիւանդութիւն եւ բժշկութիւն...
Հայրենադարձ սիրիահայի հաջողության պատմությունը՝ Հայաստանում
Հայրենադարձ սիրիահայի հաջողության պատմությունը՝ Հայաստանում
19 February 2020 , 12:26

«Միայն մայրս գիտեր, թե իրականում ինչով եմ ուզում զբաղվել: Երբ մի անգամ ասացի, որ շատ եմ ուզում վարսահարդարում սովորել, խնդրեց, որ մոռանամ և այլևս ոչ մի անգամ ու ոչ մի տեղ չբարձրաձայնեմ այդ մասին. վարսավիրությունը Հալեպի հասարակությունում անհարկի գործ և մասնագիտություն էր համարվում: Դիմահարդարմամբ, վարսահարդարմամբ զբաղվող տղամա՞րդ: Մեր հասարակությունում՝ կտրականապես ո՛չ:Ես ընդամենը 17 տարեկան էի, դպրոցն էի ավարտում: Այդ  տարիքում պետք է չափազանց ինքնուրույն լինես, որ թողնես ամեն բան, հեռանաս ընտանիքից և սկսես զբաղվել նրանով, ինչով դու ինքդ ես  ուզում: Դպրոցում գերազանց արդյունքներ ունեի, ինչը թույլ էր տալիս ցանկացած բարձրագույն հաստատությունում շարունակել ուսումս: Հորս օգնելու և ընտանեկան գործը շարունակելու համար ընտրեցի ինժեների մասնագիտությունը: Գերազանցությամբ սովորել և ավարտել եմ Հալեպի պետական համալսարանը: Շատ սիրեցի ինժեներիան, բայց իմ երազած գործով զբաղվելու կիրքը չէր մարել: Հաճախ, երբ մայրս գնում էր որևէ սրահ, և հետ վերադառնում ինչ-որ տարօրինակ սանրվածքով, սկսում էի իմ պատկերացմամբ ձևափոխել:


Համալսարանն ավարտելուց հետո երեք տարի աշխատեցի հորս գործարանում: Ինժեների մասնագիտությունը շատ եմ սիրել և սիրում, այն ևս ստեղծագործելու հնարավորություն էր տալիս: 


Հետո սկսվեց պատերազմ՝ շատ բարդ շրջան հատկապես Սիրիայի համար: Պայմանների բացակայության պատճառով բազմաթիվ գործարաններ, այդ թվում և մերը,  փակվեցին:


2015 թվականին կնոջս հետ վերադարձա հայրենիք: Հայաստան վերադառնալուց հետո որպես ինժեներ աշխատեցի ընդամենը մեկ ամիս: Հենց այդ մեկ ամսվա ընթացքում արդեն հասունացել էր վարսահարդար դառնալու որոշումս: Իմ վաղեմի երազանքի մասին անգամ կինս չգիտեր: Վախենում էի ասել, չգիտեի՝ ինչպես կարձագանքի: Ի զարմանս ինձ առաջին և ամենամեծ ոգևորումը հենց նրանից ստացա. հորդորեց անմիջապես սկսել սովորելը:


Նոր էինք վերադարձել Հայաստան, ոչ մի նման վայր չգիտեի, պատկերացում անգամ չունեի, թե որտեղ կարելի է դիմել: Համացանցում փնտրեցի և գտա վարսահարդարման ակադեմիա:  Ուսուցիչս  պետք է հանգստի մեկներ, իսկ ես 15 օր շարունակ անգործ մնալ չէի կարող: Մտքերով քայլում էի, ճանապարհիս Schwarzkopf-ի գրասենյակն էր. աշխատանք գտնելու ակնկալիքով ներս մտա: Հասկանալու համար իմ փորձն ու կարողությունները առաջադրանք տվեցին, արդյունքում տպավորվեցին և զարմացան, երբ իմացան, որ փորձ չունեմ: Անգամ խորհուրդ տվեցին ոչ ոքի չասել, որ նոր եմ սովորում, որովհետև հմտություններս ու կարողություններս թույլ են տալիս վստահորեն աշխատել ցանկացած գեղեցկության սրահում: Հենց իրենք էլ ուղղորդեցին «Իմիջ կոդ»:


Անգնահատելի ձեռքբերում էր միանգամից վստահության արժանանալը. քաղաքի լավագույն գեղեցկության սրահներից մեկն է, իսկ ես՝ սկսնակ վարսահարդար, ով 27 տարեկանում որոշել է միանգամայն նոր մասնագիտություն ձեռք բերել: Առաջին աշխատանքային օրս բավականին հագեցած էր, տնօրինությունն ու կոլեգաներս՝ տպավորված. ոգևորիչ էր: Այստեղ անցկացրած բուռն ու հագեցած 4 տարիների աշխատանքի շնորհիվ հասել եմ այն ամենին, ինչ հիմա ունեմ:


Մասնագիտության մասին երազել եմ, բայց  beauty lounge ունենալու մասին չեմ էլ մտածել: Բոլորն ասում էին, որ սեփական գործ հիմնելու ժամանակն է: Կոլեգաներս շատ էին ոգևորում, ասում էին, որ կողքիս են, ընտանիքս ևս արդեն «իմ կողմից էր»: Ծնողներս եկան Հայաստան, և տեսան, որ այստեղ ամեն բան այլ է, և հիմա հայրս հպարտանում է, որ կարողացել եմ ինքնուրույն հասնել այս ամենին: Պարզապես ուզում էի հաճելի միջավայր ստեղծել ու ստեղծագործել։


Իսկ բոլոր նրանք, ովքեր այցելում են Kilejian's, «լիցքավորում են» իրենց գեղեցկությունը և բարձր տրամադրությամբ շարունակում օրը:


Նպատակը` կանանց անհատականությունն ընդգծելն է, նրանց հոգատարությամբ ու գեղեցիկով շրջապատելը»,- style.news.am-ին իր հաջողության պատմությունն է պատմել Kilejian's Beauty Lounge-ի հիմնադիր,  Արթուր-Հարութ Քիլեջյանը:  

Լրահոս
Ամենաընթերցվածը
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture